Van de week kwam ik mijn buurvrouw tegen bij de slager, waar ze vertelde dat ze die avond mijn coq au vin ging maken. En de slager vond het maar raar dat er rookvlees inging. Dat is het ook. Of nou ja, raar, raar. Het is een variatie, laten we het zo noemen. Dit recept heb ik namelijk ooit gekregen van iemand die geen varkensvlees eet, dus spekjes waren uit den boze. Wat niet wegneemt dat ik het ook goed vindt als je het rookvlees vervangt door spekjes, want ik ben heel erg vóór eigen initiatief in de keuken. In dat geval moeten ze wel eerder de pan in: zachtjes uitbakken met de fruitende uien aan het begin.
Plofhaan
Verder is er nog de kwestie kip en haan. Een coq is een haan, iedereen met middelbareschoolfrans weet dat, maar bij ons heet gek genoeg altijd alles kip. Ach, dat is helemaal niet erg, ook in Frankrijk gaat er vaak gewoon een vrouwtjeskip in de pan. Neem wel een blije scharrelkip, niet zo’n treurige plofkip, daar zit kraak noch smaak aan. Wel lekker goedkoop, niet lekker, dus wat schiet je er per saldo mee op?
Echte uitjes
Oja, er is nog een heikel punt. De zilveruitjes. Puristen zweren bij echte verse zilveruitjes, en zijn dan braaf uren in de weer om die priegelige dingen te pellen. Ik vind zilveruitjes uit een pot een prima alternatief. Spoel ze even af in een zeefje onder de kraan en dan kunnen ze gewoon meteen de pan in. Een restje zuur is bovendien meestal alleen maar een voordeel in een stoofschotel. Maar ook hier geldt: als je liever echte uitjes pelt, laat je door mij vooral niet weerhouden.
Hier vind je het recept van de coq au vin, maar visueel ingestelden kunnen ook naar het filmpje.
Gerelateerde artikelen:
