Ieder land krijgt de helden die het verdient. Ook op kookgebied. Wij moeten het doen met Herman den Blijker, onze zuiderburen hebben Jeroen Meus. De ideale boy-next-door die met een onweerstaanbare mix van charme en bravoure moeiteloos de heerlijkste gerechten in elkaar tovert. Dat doet hij elke dag op de Vlaamse televisie en nu dus ook in het gelijknamige boek Dagelijkse kost. Jeroen-liefhebbers hingen al eerder aan zijn lippen in het zeer bezienswaardige kookprogramma Plat préferé (ook met kookboek).
Competitie
En wat lezen we hier op de achterflap? “Koken is geen competitie.” De spijker op de kop! Kom d’r eens om bij Nederlandse kooktelevisie, daar is het juist enkel en alleen culi-wedijver wat de klok slaat. Het gaat niet om lekker eten, welnee, bij ons wil iedereen tegen elkaar chefkokje spelen in een echte koksbuis, en dan lekker prutsen met een veeg van dit en een zalf van zus en een mousse van zo. En dan maar meebabbelen met de jury over ‘gerechtjes’ en ‘een zuurtje’. Nee dan Jeroen! Die is chefkok, maar toch de vleesgeworden normaalheid zelve. En dat levert elke dag een zeer smakelijk gerecht op, zonder poespas. Daar kun je mee thuiskomen.
Rechttoe-rechtaan
Ook het boek is geheel wars van poespas. Korte introducties, af en toe een tip, maar verder vooral recepten, pagina na pagina. Steevast voorzien van een grote close-upfoto. Geen artistiek gedoe of scherpte-dieptegefrutsel, nee gewoon rechttoe-rechtaan registreren wat er op het bord ligt.
Voor echte Jeroen-fans is het misschien even een teleurstelling, want je merkt niet zo veel van hem. Je ziet hem af en toe een krop sla rondslingeren, maar in de teksten is hij zo goed als afwezig. Af en toe staat er “Deze eenvoudige pastaschotel maakt Jeroen regelmatig voor zichzelf”. Of nee, elders staat er weer “Ik gebruik [eieren] deze keer voor een dessert”. Een tikje inconsequent.
Ingesandwiched
Over inconsequent gesproken: de indeling is ronduit wonderlijk. Zo begint het boek met spaghetti, daarna varkenskotelet, gevolgd door een moelleux van chocola en dan weer vis. Of neem de marsepeinsnoepjes, die zitten vrolijk ingesandwiched tussen uiensoep en pizza. Ook jammer is dat er slechts voorin een beknopte inhoudsopgave zit, achterin is geen geen register op ingrediënt of gerecht, waardoor het lastig zoeken is. Met zo’n dik boek hadden daar toch wel wat paginaatjes voor kunnen worden ingeruimd?
Maar verder geen gezeur hoor. Prima recepten, allemaal kunnen ze zó vanavond nog op tafel. En dat
Vlaams is leuk hè: ajuin, stoemp, ballekes met seldersaus, kippenbillen, witloof en ham (hee, geen hesp?). En oja, hier kun je online alle televisie-aflevering nakijken.
Morgen een recept uit het boek.
Jeroen Meus, Dagelijkse kost, uitgeverij Van Halewijck, ISBN 9789461310422, € 19,95




Ik ben een fan van hem. En wat heb je gelijk als het gaat over die Nederlandse kooktelevisie. Die citroensmoelen met die hangende mondhoeken en maar bijten en grommen. Nee, die sla ik meestal over.
Je kunt hem a.s vrijdag ook weer volgen in de Volkskrant met lessen in lekkers. De ene week hij en de andere Jean Beddington.
Die serie ‘Plat préferé’ vond ik fantastisch. En het idee kan nog steeds gebruikt worden (Hilversum, lezen jullie mee?). Gewoon half docu, half culi. En zelfs beroemde mensen houden vaak van heel gewoon voedsel, iets wat ze zelf ook thuis kunnen maken, en dus de kijker ook.
Wat heb ik aan kookwedstrijden met turbo-ovens, stikstofgieters, vacuümtechnieken, stoomovens en een mandje vol truffels? Door de snelheid van dit soort programma’s gaat het recept verloren (heb je die dingen wel eens nagelezen op zo’n website?) en de hoeveelheden op zo’n bord is wel leuk opgemaakt, maar 2 uur later sta je stiekem een boterham met pindakaas te smeren wegens knorrende maag …
Ik ben zo blij dat ik zijn programma ontdekt heb. Onze DVD-recorder staat ingesteld op het dagelijks opnemen van zijn programma en als we zin hebben, kijken we er een paar achter elkaar. Zelfs mijn man geniet, vooral van de Vlaamse uitdrukkingen. Laatst zijn gevulde kip in de oven gemaakt. Ouderwets heerlijk! Alvast bedankt voor het recept, Karin.
Pingback: Recept Couscous met scampi en korianderpesto - Koken - Koken.Blogo.nl