Een van mijn allereerste uitzendbaantjes in de grote stad, tevens het begin van mijn culinaire carrière, was het tijdens de zomervakantie invallen voor de kantinejuffrouw van een reclamebureau. Een Duitse dame die er al sinds mensenheugenis werkte en die finaal onmisbaar was, ware het niet dat ze toch af en toe met vakantie wilde. Dan werd er met tegenzin een uitzendkracht ingehuurd waarna het voltallige personeel twee weken lang zuchtte dat men de Kartoffelsalat van Hildegard (of was het nou Hannelore?) zo miste.

Familiegeheim
Die kregen ze bij mij niet, ik had op die prille leeftijd geen idee hoe je dat moest maken en Hildegard (of was het nou Helmwige?) had mij bovendien in het geheel geen instructies in die richting nagelaten. Die omissie was overigens niet toevallig, ontdekte ik later, want het recept bleekt strikt familiegeheim. Maar broodjes smeren kon ik gelukkig als de beste, dus werd ik tandenknarsend getolereerd als vakantievervanger.

Mijn recept
Intussen heb ik echter jarenlang de tijd gehad om mijzelf de kneepjes eigen te maken van een puike aardappelsalade. Je kunt hem prima van tevoren klaarmaken en je hoeft de aardappels niet te schillen. En niet met mayonaise, zoals altijd in die kant-en-klaaraardappelsalades, maar lekker licht en luchtig met olijfolie. Hier vind je mijn recept van Aardappelsalade, zoals het afgelopen weekend in Trouw stond.

P.S. Heb je de smaak te pakken gekregen van het koken zonder pakjes? Tip: mijn antipakjeskookboek Koken met Karin zonder pakjes & zakjes. Nu al vierde druk!